Yazmak Üzerine Düşünceler

Merhaba taze blogumun henüz tanış olmadığımız sakinleri, bilmiyorum ben bunları yazdıktan ne kadar sonra birinin gözleri değer de yazdıklarımı okur ve üzerine düşünür. Yahut da okumanın zulüm görüldüğü bir zamanda kıymet görüp de okuyan biri olacak mıdır...

İnterneti ilk kullanmaya başladığım zamanlardan beri blogların bende özel bir yeri var. Yazılarını düzenli olarak takip ettiğim birçok blog oldu bu zamana kadar. Kimi zaman dizi-film tavsiyeleriyle bir şeyler izledim, kimi zaman hayatımda kritik kararlar için düşüncelerini okudum bloggerların. İnternette en sevdiğim şeylerden biri bu blog kültürü oldu her zaman. Ne yazık ki sosyal medyanın yaygınlaşmasıyla bloglar da eskisi kadar ilgi çekici olmadı; haz ve hızzın doruğa ulaştığı çağımızda. Ama olsun hâlâ benim gibi birileri her şeye rağmen okumayı ve yazmayı seviyor, biliyorum. Selam olsun onlara.

Söz büyüden hallicedir bana kalırsa. Düşünceleri söylemek ve yazıya dönmek onları mühürlemek gibidir. Ya hayır söyle ya da sus buyurmuştur Hatem-ül Enbiya... Bu sebeple konuşurken ve bilhassa yazarken âleme güzeli ve doğruyu yaymamız gerektiğine inanıyorum. Blogumu yazarken de bilhassa buna dikkat edeceğim inşallah. Yanlış bir şey yazarsam da okuyanların beni uyarmasını canı gönülden istiyorum.

Bu blogu aylardır açmak istiyordum ama bir türlü kendimde o gücü bulamamıştım. Ha deyince de yazılmıyor, biliyorum. Fakat yazmadıkça birikiyorum ve nihayetinde taşıyorum, minik bir kasırga oluyorum. Bu sebeple hem kendim hem de insanlar adına yazmam gerektiğine kanaat getirdim. Gerçi hiç yazmıyor da değilim ama bu blog kalbime düşenleri kelimelere bindirip dünyaya yelken açmalarına vesile olsun istiyorum.

 

Öyleyse Bismillah!